luns, 25 de maio de 2020

CADERNO DE VIAXES

O alumnado de 1º e 2º da ESO esta semana van ir de viaxe virtual é por iso que nos deleitaron cada un co seu traballo, recomendándonos un lugar de Galicia. Galicia é un sitio marabilloso, con lugares preciosos que descoñecemos, por este motivo o alumnado do CPI As Revoltas vainos levar a lugares que eles viaxarán e tamén nos recomendarán, non só o sitio, se non tamén a gastronomía, a cultura, o ocio e a hospedaxe. Saímos logo!!!
















luns, 18 de maio de 2020

ALGUNHAS REFLEXIÓNS SOBRE A POESÍA DE POSGUERRA

O poema que máis me gustou/ chamou a atención, foi “Longa noite de pedra” de Celso
Emilio, xa me sonaba de escoitalo máis veces, pero nunca me fixara no que di máis
profundamente.
Non falo pra os soberbios
non falo pra os ruíns e poderosos
non falo pra os baleiros
non falo pra os estúpidos
que falo pra os que aguantan rexamente
mentiras e inxustizas decotío
pra os que súan e choran
un pranto cotidián de bolboretas
de lume e vento sobre os ollos núos.
Eu non podo arredar as miñas verbas
De tódolos que sofren neste mundo

Decidín escoller este poema xa que me impactou bastante a mensaxe que transmite,
durante a guerra civil, estaba completamente prohibido falar en galego, por iso Celso
Emilio decidiu escribir este poema, nel plasmou que a lingua galega era a nosa
identidade mais a maioría da poboación non a falaba, ben por medo, por fachada etc.
Ademais penso que este poema tamén se podería usar neste momento e mostrarllo a
todas esas persoas que deixan de lado a súa lingua materna (o galego) e comezan a falar
o castelán, ben por pensar que é mellor ou ben por intentar encaixar nunha sociedade
que cada vez infravalorada máis a nosa lingua, a cal é a nosa identidade. Pois o galego
é a nosa nai e o castelán a nosa madrasta.

                                                                                  ELENA POSE (4º ESO)


Pequenos mequetrefes sen raíces
que ao pór a garavata xa non saben
afirmarse ao amor dos devanceiros,
falar a fala nai
                    Celso Emilio: Longa noite de pedra
Cando o lin sentinme indignada, sentín a necesidade de facer entender a todos os galegos que a súa lingua materna é un privilexio e non algo do que avergoñarse, algo que está nas nosas raíces e non é necesario trasplantar.

                                                                                  LAURA LÓPEZ (4º ESO)


Os poemas que máis me chamaron a atención foron "Xaneiro, 1972, II"  e claramente
"Deitado frente ao mar". O primeiro porque non me esperaba un poema de temática
amorosa vindo de Celso Emilio nin que tivera unha relación tan especial coa súa
muller. E o segundo porque me parece extraordinario, porque todos podemos falar o
galego porque si, porque nos gusta, porque nos peta e porque nos da a gana.
O poema "Deitado frente ao mar" transmitiume seguridade e forza, a mesma que
necesitaban para poder falar o galego hai uns anos atrás os nosos antepasados, para
poder así sentirse completamente na casa e poder desfrutar da súa xente. O poema
paréceme espléndido, pois nos versos que o forman queda explicado perfectamente
porque queremos falar o galego e lle temos tanto aprecio, algo que non todos
entenden.

                                                                                LAURA TORRADO (4º ESO)

Un paso adiante e outro atrás , Galiza
e a tea dos teu soños non se move
A espranza nos teus ollos se espreguiza
Aran os bois e chove

Este fragmento mostroume varios sentimentos opostos e unidos a vez xa que expresame alegría e ledicia pola terra galega , e polo outro lado recordoume a loita do pobo galego contra represión do estado contra a Galiza ( Isto último é debido aos 2 primeiros versos)

                                                                                     MANUEL NANTÓN (4º ESO)
Digo Moraima
cando semento a esperanza.

Estes son dous versos do poema Onde o mundo se chama Celanova do autor Celso Emilio Ferreiro, Este poema fíxome parar a lelo e entendelo porque me pareceu que mostra unha beleza ou intenta mostrar a beleza do lugar propio do autor, Celenova, a base de Moraima.
Para min este poema faime entender o amor e aprecio que o autor ten a súa terra natal Celanova. Para o meu punto de vista, o poema esta moi ben redactado e cun léxico apropiado para que o lector chegue a entender o que o autor quere expresar. Se todo o mundo lle ten o mesmo cariño a súa terra e lle ve tanta beleza este poema para esa persoa será moi bonito e sinxelo de entender.

                                                                                     ANDREA SUÁREZ (4º ESO)



xoves, 14 de maio de 2020

ROSALÍA DE CASTRO AUTORA DO REXURDIMENTO

O alumnado de 3º da ESO participou na elaboración dunhas presentacións da autora de Padrón. Forma parte do currículo do seu curso e cada un achegou o seu traballo unha vez investigada a súa biobibliografía. Aquí podedes consultar as diferentes mostras e os traballos que cada un fixo para darnos a coñecer un pouco a faceta literaria de Rosalía de Castro.








Antía Suárez de revoltalingua






Noe Eiroa de revoltalingua






Brais Rellán de revoltalingua




mércores, 13 de maio de 2020

CENTÓNS DE PRIMAVERA


O alumnado de 1º e 2º da ESO atrevéronse a contruír un centón collendo versos dos nosos autores e autoras galegas. Os centóns que saíron podedes velos no vídeo seguinte, algúns son realmente curiosos e enxeñosos. Temos grandes poetas no CPI As Revoltas.







sábado, 2 de maio de 2020

A MÚSICA GALEGA NO SÉCULO XXI


O alumnado de 2º da ESO elaborou unhas presentacións sobre a música galega. Cada un elixiu o seu grupo ou músico preferido e deixaron constancia del.

Irene Torrado


xoves, 23 de abril de 2020

PRESENTACIÓNS DE PELÍCULAS A TRAVÉS DE FRASES CÉLEBRES


O Alumnado de 3º e 4º da ESO fixeron a súa achega ao PDI do cine coa presentación de vídeos e audios sobre películas que marcaron un antes e un despois nas nosas vidas. Os traballos forman parte da exposición oral da materia de Lingua e literatura galega. Ademais con esta actividade pretendeuse que o noso alumnado coñecese e aumentase o seu coñecemento no mundo do cinema e reflexionaran como esas frases están presentes na fala diaria. A continuación publicamos algún dos audios e vídeos para que os poidan escoitar e gozar:

ALEJANDRO COSTA

https://drive.google.com/open?id=15YUD3TlnYmG30FQqxJqabu6t5P3iEU7M

ADRIÁN GARCÍA

https://drive.google.com/open?id=1_tKiZMbXdTZ_MgstfPeXQNUcaboaQT-7

LARA AMADO
https://drive.google.com/open?id=1V-j2WozdkX4dwR8yFuXRVIdtY_4r8-39

https://drive.google.com/open?id=1pXuMT4wDHtrKeB-TNE-f2kofBlIzCMv1

LIDIA COLLAZO
https://drive.google.com/open?id=1oAPIOrRfIhxIctmtwQ6zeQf7eWMOceYo

LAURA LÓPEZ
https://drive.google.com/open?id=1GTsDb3crur2sseQf_LhzJgJxpxIpLX59

ANTÍA SUÁREZ
https://drive.google.com/open?id=1MbJHannR_MWipBIb49Io-HGoQ6Xn8QCo

HELENA STÜMPEL
https://drive.google.com/open?id=1h9HNFqOg3CLwzJPNY1Mfj6gN29BmulE2

JAVIER VARELA
https://drive.google.com/open?id=1WX-QRle_qP0bxEE3YlYr7fHg9tR65NUn

MANUEL NANTÓN
https://drive.google.com/open?id=1uyvi9-hKND7Kp4hy0h3-H3gtZOKUBEM9




VÍDEOS:

INÉS EIROA


TANIA GONZÁLEZ

ANDREA SUÁREZ
BRAIS RELLÁN





NOÉ SOUTO



ANDREA LEMA


LUCÍA MOREIRA


xoves, 9 de abril de 2020

POEMAS DE CONFINAMENTO


Neste momento de peche da realidade unha alumna de 1º ESO mándame un poema que fixo neste tempo. É unha reflexión desde a corentena que nos fai pensar no que estamos vivindo e na morriña de tempos pasados. Logo volveremos!!

NA CORENTENA

Pode que que che pareza aburrido
pode que non, pero
isto é o que vai pasar
non te resistas a mirar.

A miña vida vouche contar
verso a verso cada pensamento,
cada experiencia e cada cousa
verso a verso cho conto.

Cada día abúrrome máis,
máis, máis e máis.
Un conto intentei facer, mais
nada saíu, nada, nada, nada.

Cada día ás dez me levanto,
e nada cedo é, dirás
mais para min ben está.
Fago os deberes e ben me chega xa.

Sete anos parece que levo encerrada
pero é un mes en realidade.
Sorte que teño patio de atrás
e podo saír a xogar.

Novas alegrías chegaron á familia,
gatiños, pequechos, que ilusión!
Tempo levo esperando,
e agora xa chegou.

A Semana Santa xa está aquí!
que pena non poder saír.
Algunha vantaxe teño,
a miña irmá comigo está.

Que pena os que están no piso,
entre catro paredes sempre están.
Iso recórdame que hei de aproveitar,
o meu marabilloso fogar.

Coa miña nai vou á leira sachar,
plantar leitugas, cenorias e demais.
Cada día limpo a casa un pouquiño máis,
varrer e fregar, nunca, xamais!
Iso a miña irmá.

Moito me gusta escribir,
acáboo de descubrir,
espero seguir
e moito máis escribir,
ata logo, e a vivir.


Laura Sánchez Varela