quarta-feira, 1 de abril de 2020

A Reportaxe

O alumnado de 2º da ESO atreveuse a facer un reportaxe neste tempo de confinamento. Iremos publicando todas as que nos vaian mandando aínda que o tema por excelencia creo que xa sabemos cal vai ser:

O Coronavirus
I.T.P 31 MARZO 2020

O coronavirus é unha afección respiratoria, tamén coñecida como Covid-19, que provén de Wuhan, China e que se converteu en pandemia, é dicir, que afecta a moitos países.
Propagación e síntomas
A súa propagación é moi rápida en parte debido a facilidade do desprazamento que temos as persoas na actualidade. Ademais este virus propagase polo aire a través de gotas respiratorias que producimos ao falar, tusir ou espirrar, polo que algunhas medidas de seguridade son lavarse con frecuencia as mans, espirrar no cóbado e o uso de máscaras e luvas, para os que xa hai unha forma na que se deben de sacar. Afecta sobre todo aos anciáns e persoas con dificultades respiratorias, e a taxa de morte é baixa dun 4,5%. Incluso hai un número para cada comunidade ao que chamar no caso de que notes síntomas que son xeralmente febre, tose, dor de cabeza, dificultade respiratoria, dor de garganta e secreción nasal.
#euquedonacasa
É o novo hashtag que se utiliza para animar a xente a quedar na casa para dificultar a propagación do virus e evitar o colapso dos hospitais. Esta corentena só permite saír a fora para ir ao supermercado, farmacia ou ao médico entre outras cousas. Deixando así as persoas de traballar e algunhas optando polo teletraballo. Porén este parón xa está a causar problemas na economía sobre todo para os máis pobres. Pois xa se sabe que despois disto sufriremos unha forte crise.
España
Xa sexa polas malas medidas, ou pola tardía incorporación destas, España é o terceiro país máis afectado con 94.417 infectados. Sendo Castela-A Mancha, Cataluña, País Vasco, Valencia, Castela e León e Madrid as comunidades máis afectadas superando esta última os 24.000 infectados e os 3.300 falecidos. Ademais os hospitais están colapsando polo que precisan da axuda dos hospitais de campaña como o IFEMA en Madrid, con unha capacidade de ata 1.300 enfermos.
Por outra parte o material sanitario escasea polo que o goberno está loitando para conseguilo de China, tamén son moitas as costureiras que se están sumando para fabricar máscaras.




Irene Torrado




O SECTOR GANDEIRO CADA VEZ MÁIS
AFECTADO POLO COVID-19



A pandemia do covid-19, máis coñecido como
coronavirus, está a provocar certa incerteza e preocupación no sector gandeiro. Unións Agrarias denuncia a chegada de leite e
demais produtos lácteos a España, dendediversos países como Alemania, Francia e Portugal, por un custo inferior ao que se estánvendendo os produtos españois, dos cales máis dun 40% son de orixe galega. Estes paísesimportaban os seus produtos ao sur de Italia,agora non deixan pasar a mercancía e como o único que buscan e vender a totalidade da produción no canto de disminuía, redúncelle o prezo e véndena en España.

Como se venden a un prezo inferior e apandemia está a causar diversas dificultades económicas mércanse antes os produtos
importados ca os de aquí, co cal os gandeiros teñen que baixar a súa produción, ademais de que diminúe o prezo do leite que venden as
empresas lácteas, porque estas tampouco venden o suficiente como para pagarlle o leite aos produtores.

Unións Agrarias pide dende aquí que por favorcando vaiamos mercar nos aseguremos de ondeson os produtos que mercamos, xa que aínda
que nos toque pagar uns céntimos máis nunproduto de procendencia galega, tamén axudamos aos gandeiros de aquí, que secadraviven ao teu carón ou moi lonxe, pero máis
lonxe están os produtores alemáns.



Lucía Romero Suárez


O CORONAVIRUS NO MUNDO

O COVID-19 é unha enfermidade infecciosa que é causada por un novo virus, é no que se propagou por todo o Mundo.
É unha infección respiratoria que se pode propagar dunha persoa a outra. Este virus identificouse por primeira vez en Wuhan (China). Pero pouco a pouco foise estendendo por todo o Mundo.
Os síntomas principais:
Os principais síntomas deste virus son a tose, as dores de garganta, a febre, a dificultade para respirar, a dor de cabeza, e calafríos e un malestar xeral.
Prevención:
Non existe unha vacina, para contraer esta enfermidade.
Pero podemos evitala con diferentes métodos:
Lavar as mans.
Evitar tocar nariz, ollos e boca.
Manter unha distancia dun metro e medio con outra persoa.
Tapar cando esbirras ou toses, co interior do cóbado.
España:
A poboación máis afectada de España é Madrid con 22.677 infectados e 3.082 mortes.
Por detrás estaría Barcelona con 15.026 infectados e 1.226 mortes.
Por estes sucesos somos o cuarto país de casos 72.243, por detrás de China, Italia e Estados Unidos.
Galicia:
A Coruña: 1.261 afectados con 45 mortes.
Lugo: 244 afectados con 7 mortes.
Ourense: 415 afectados con 8 mortes.
Pontevedra: 1.005 afectados con 9 mortes.
Entre eles constitúen 3.139 afectados con 65 mortes.
Consecuencias:
Por estes sucesos suspendéronse moitas actividades; como O colexio, todos os deportes, concertos, actos benéficos...
O máis importante de todo isto é quedar na casa, e só saír a merca o imprescindible
Costa Da Morte:
Na Costa da Morte hai 24 casos, pero xa faleceu xente. Como por exemplo; un home de Vimianzo é en Carballo.
#QUEDA NA CASA

Martín Nantón

A TELEVISIÓN NA MENTE DA NOSA XUVENTUDE


Televisión e cultura, da man cara un futuro mellor?
A televisión funciona como espello da sociedade que se desenvolve no contorno da maioría da poboación, o que nos leva a pensar, fixándonos no prototipo de calquera programa actual, que pode a cultura na que estamos envoltos non sexa a ideal.

Todo reality que se prece debe axustarse á imaxe de realidade que teña o espectador para que se identifique co programa e cos temas que nel se tratan. Así, se é unha sociedade intelectual e profunda, falarase cunha linguaxe máis culta e con información contrastada e fielmente verídica; e se é superficial, a temática será banal e superflua, cun rexistro coloquial e adecuado á rúa.
A xente busca entretemento sinxelo de entender, canto máis ridículo mellor e, se é superficial e inútil, mellor. Incluso aínda que a televisión eduque aos nosos fillos, damos por sentado que é mellor que se abstraian da realidade e se somerxan nun mundo de irrealidade e falsas expectativas ca que teñan contacto con contidos lúdicos que pode que non atraian tanto a atención.

A televisión move as masas, pero somos nós os que debemos decidir cara a onde nos leva, pois pode que acabemos nun punto sen retorno.

Lucía Moreira Souto


A televisión é un bo invento? Realmente pode haber moi diversas opinións sobre este tema, algunhas positivas e outras negativas. O que podemos ter por seguro é que foi un invento revolucionario. 
Na maior parte ten puntos a favor, xa que axuda a transmitir noticias de forma moito máis rápida e poden ser máis fiables. Ademais tamén serve de ocio, como por exemplo películas ou series, ou para aprender, con documentais.
Tamén ten a súa parte negativa, como todo. É un aparello bastante aditivo, polo que se te engachas a un programa é difícil separarse do sofá e deixar de velo, e principalmente, este, é o maior problema ocasionado xa que pode traer consigo problemas na saúde. 
Aínda contando os puntos en contra penso que este foi un invento moi necesario e que mellorou moitos aspectos das nosas vidas, polo tanto non debemos deixar de utilizalo para nada pero igual deberiamos non usalo tan a miúdo. 

Andrea Lema Cotelo



É a televisión o mellor método de ocio ? Serve para axudarnos co avance da sociedade?
Estas son varias das preguntas que nos paramos a pensar cada vez que falamos sobre o televisor .
Ao longo dos anos este aparello foi evolucionando , xa que pasou de ser unha gran caixa que emitía vídeos a ser unha pequena pantalla que emite gravacións en directo , e coa súa evolución tamén fixo que se creara cousas arredor desta como novas canles , estudios…
Pero de verdade credes que unha tarde cara a “Caixa Boba” é mellor que pasar unha tarde cos amigos ? Desde o meu parecer non compensa , está ben consumila dunha maneira moderada , pero non compensa perder unha tarde cos teus amigos só para ver a chamada “telelixo” ou series que podes ver en momentos nos cales non poidas quedar ou non tes cousas que facer.
Non só trouxo algo malo senón que tamén tivo un avance para a sociedade mundial xa que podemos enterarnos de noticias que pasan na outra punta do mundo de maneira instantánea .
Desde o meu punto de vista a televisión é como case todo , tan só é boa con un uso moderado .
Manuel Nantón Varela



Invento actualmente necesario, ou simple caixa absorbe-cerebros ?

A día de hoxe, a televisión é un aparello que todos ou case todos temos nas nosas vivendas, na maioría dos casos en gran cantidade, non nos chega só con unha. Ben é certo que hai xente que non a emprega, pero son contados casos.
A televisión, ao igual ca todo, ten cousas moi boas e outras non tanto.
Por un lado, podemos estar ao tanto da actualidade dun xeito moi veloz, un periódico non nolo permitiría; podemos entreternos con todo tipo de programas, dende documentais ata programas de talentos pasando por todo tipo de "realitys"; e contamos tamén coa opción, escollida como gran preferencia, de ver películas de todo tipo sen movernos do sofá. Pero ao igual que escribo isto véndoo como algo positivo, se o miramos dende outro punto de vista darémonos conta de todo o malo que conleva. Si, é certo que a televisión nos mantén ao tanto dos acontecementos, e sobre todo entretidos, pero iso mesmo é a fonte da maior parte dos problemas que causa. Non é nada novo dicir que a xente se pasa horas pegada á pantalla, e isto é algo que pode acabar sendo moi prexudicial para a nosa saúde, por non falar de que pasamos máis tempo dentro ca fóra da casa, ou de como a publicidade se aproveita deste medio, pero iso xa é outra historia. Por último só direi que todo o hai que empregar dun xeito responsable e adecuado, só así lles daremos o seu verdadeiro uso, porque toda televisión é mala se non se emprega con cabeza.

Laura López

É a televisión hoxe en día o que era no pasado? Son os programas de hoxe en día tan fiables como o eran anos atrás? A televisión nesta última década perdeu o protagonismo que tiña nun pasado debido ao uso masivo do internet.
Na última década a xente nova deixou de ver a televisión por varios motivos. Un deles é a perda da calidade dos programas que había antes, por exemplo, agora os programas deportivos consisten en periodistas discutindo entre eles cada un defendendo a un equipo e falando de temas intranscendentes como se un xogador se foi de vacacións ao caribe, porén antes os programas deportivos eran programas onde se analizaban distintos aspectos tácticos do xogo e se analizaban partidos sen ningunha decantación cara ningún club. Outro motivo de que a xente nova non vexa a televisión, e que non contido adaptado aos gustos da xente nova, por iso a xente nova se decanta polas plataformas en streaming, xa que aí si hai contido que engancha a xuventude.
En conclusión, a televisión está perdendo cada vez máis espectadores e vai ter que acadar algunha forma de volver a enganchar a xente nova.
Roi Rey Eiroa

A televisión, un medio de comunicación ou un aparello empregado para facer diñeiro e controlar a poboación?
Cando falamos da televisión todos pensamos nese aparello negro que temos en moitos dos cuartos das nosas casas e que nos entretén todos eses días que non temos nada que facer, polo que poderiamos dicir que a televisión se utiliza principalmente para o ocio das persoas.
Pero a realidade é que agora mesmo o que máis te podes encontrar ao conectar o televisor  son programas onde a xente conta as súas penurias berrando, miles de anuncios que che fan aburrirte ata cando estás a ver algo que vale a pena e a sección de noticias, na que en vez de contarche o que en verdade ocorre no mundo dunha forma obxectiva, fálanche de noticias sen importancia, ocultan información e sempre postulan un dos lados do conflito. É dicir, a tele de hoxe en día controla totalmente a poboación, tanto con programas ridículos que enganchan a xente a rirse das penas dos demais e a motivan a acudir aos mesmos a contar as súas propias por diñeiro, como co marketing dos milleiros de anuncios que poden aparecer en sete minutos de descanso ou con todos eses programas e noticias que hai tanto ao mediodía como a noite  que ao fin e ao cabo están inculcando unhas ideoloxías as persoas que os ven e que ademais as fai moi ignorantes, pois estas non cheguen a saber nin a metade do asunto.
Na miña opinión ninguén se pode fiar do que din na televisión, podes vela, pero sempre sabendo que o que aparece moitas veces é todo unha montaxe e que non todo o que che din é exactamente a realidade. Por iso para informarme utilizo outros métodos e para o meu tempo libre canles de pago como poden ser Netflix ou HBO, pois sei que nelas vou encontrar series, películas ou programas que me van gustar e que podo ver cando eu queira e sen que me interrompan anuncios.
Laura Torrado

sábado, 9 de novembro de 2019

RELATOS DO SAMAÍN


-Un Amor Ardente-
Había unha vez, un par de mozos chamados: Laura e Carlos. Laura era unha moza galega, que con 3 anos, tivera que marcharse a Castellón. Sen embargo, con 9 anos volveu a Galicia por outro traslado do pai. Carlos, vivira toda a vida en Galicia. Cando entraron no instituto, tocoulles na mesma clase, aínda que eles xa se coñecían, xa que Laura era a mellor amiga da irmá de Carlos. Levábanse tan ben que se acabaron namorando.
O problema é que na escola estaban en distintos grupos de amigos e as familias non aceptaban a relación. Foron pasando os días, ata que estiveron fartos ,e decidiron fuxir.
Correron polo monte ata chegar a unha fraga, onde quedaron a durmir. Como ía frío, colleron uns paus e fixeron unha fogueira, fronte a cal durmiron abrazados.
A media noite, comezáronse a oír uns ruídos, cales fixeron despertar a Laura. Cando mirou cara onde estaba Carlos, el non estaba e preocupouse. Comezou a berrar e non saía ninguén. Uns momentos volvéronse a oír os ruídos e ela, comezou a correr cara alí e cando chegou … estaba o corpo de Carlos, destripado en mil anacos. Tiña mordidas e rañadas por todos lados. E nese momento xusto, saltoulle un can moi estraño, posto que tiña 3 cabezas!
Correu canto puido ata que o animal lle saltou enriba, pero non a matou, porque estaba rodeada de miles de cadáveres de xente.
Mirou dun lado o outro e so vía cadáveres ata que saíu un “home pantasma”. O home comezouse a rir e sacou unha pistola.Dixo: -Simples mortais, vou vos matar a todos- e pegoulle un tiro no brazo.
Laura espertou do pesadelo e estaba todo no seu sitio: Carlos, a fogueira,… so había unha cousa que non estaba no seu sitio. Onde o “ home pantasma” lle pegara o tiro tiña unha marca vermella.
Como aquilo? É porque?

BRAIS RELLÁN CUNDÍNS (3º ESO)



Onde te atopas?
Venres 26 de outubro de 2019, o mellor día da semana para David. A súa rutina de venres era ir ao instituto e cando saíra, quedar cos amigos e xogar ao parchís. Ese día como xa todos tiñan o teléfono e todo, saíu o tema do Samaín, ese festexo que David tanto odiaba xa que nunca se disfrazaba nin o celebraba cos amigos. El sempre dicía que era unha cousa sen sentido, que para disfrazarse xa tiñamos os Carnavales e se nos queremos asustar, que viramos unha película de medo que chegaba igual.
Pasou a fin de semana e a semana ata que chegou o día 31, o día do Samaín. Todos os amigos de David ían saír a discoteca pero como a el non lle gustaba, quedouse na casa só, xa que seus pais tiñan unha cea de traballo.
Mentras vía na televisión unha película, oíu uns ruídos no piso de arriba da súa casa, e a el extrañoulle porque estaba só na casa e foi mirar. Cando chegou arriba, viu que a luz do corredor estaba rota no chan, e como non o podía deixar así e foi a despensa colleu outra lámpada. Cando quixo saír da despensa a porta non abría e cando logrou abrila, algo grande estaba en frente del... non lle dou tempo a reaccionar e zas! Raptouno.
Dende esa, ninguén volviu a saber nada máis de David.

ANTÍA SUÁREZ (3º ESO)


Quen son?

Alicia espertou dun golpe. O corazón galopáballe a mil por hora. Coma un cubo de auga fría atormentáronlle os recordos do pesadelo: estaba fronte ao espello do baño, contemplando, coma se non fose seu, o fermoso reflexo do seu rostro, enmarcado por lindos tirabuzóns de ouro, que lle devolvía a mirada dende o cristal.
- Semellas un ánxo!- Díxolle chea de admiración, e de pronto, como se se librase dun feitizo, o seu reflexo deixou de acompañar os movementos de Alicia, coma se doutra persoa se tratase. Os doces beizos do anxiño rebelde curváronse nun sarcástico sorriso e preguntou, coqueta:
- Ti cres?. Fíxate ben...
Asustada saltou da cama e asaltada de pronto por un terrible presentimento correu cara ao espello do baño. Sentindo, a cada paso que daba que algo dentro dela rompía e marchitaba, como se unha parte dela se agarrase desesperadamente a unha corda que non aguantaba o seu peso, condenándoa a caer polo precipicio do esquecemento se non resistía. Tremendo ollou cara o espello, e alí estaba. O seu reflexo, con aquel desconcertante sorriso que non correspondía co pálido aceno de medo da Alicia de corpo e sangre.
- Acertaches!.Estame a conquistar o demo!- Dixo coa maldade resoando en cada unha das sílabas.

HELENA STÜMPEL (3º ESO)

O MISTERIO DA CASA DOS MEUS BISAVÓS
Esta historia real e estraña sucedeulles aos meus bisavós.
Xosé e Ventura casaron o día de San Xoán e cos seus aforros mercaron unha casa. O antigo dono vendeuna por dúas mil pesetas, bastante barata, xa que era unha casa grande de pedra e tiña vinte ferrados de terra arredor.
Cando foron vivir alí comezaron sucesos moi estraños: oían ruídos de noite, os corvos estaban sempre no tellado berrando coma tolos, a colleita non daba froito, o can apareceu morto, ao serán viñan os morcegos e batían contra as fiestras, a vaca pariu un cucho con dúas cabezas, as galiñas non daban ovos, os porcos eran moi agresivos e atacaban a xente... Era horrible vivir nesa casa!
O día da feira, Ventura estaba contando o que lle acontecía na casa e un home chamado Saturno acercouse a ela e díxolle que tiña unha solución para o seu problema.
Saturno contoulle que en 1.936, na Guerra Civil enterraron na súa horta os corpos da xente que morrera no combate. A solución era desenterrar os corpos e levalos ao cemiterio, tamén dedicarlle unha misa. Así se fixo e dende aquel día os espíritos descansaron en paz.
NOÉ SOUTO POSE (3º ESO)

“A casa do bosque”
Uns mozos que andaban de vacacións, pasaron por unha estraña casa e dixeron:
A que vostedes non se atreven a entrar nesa casa.-Dixo un deles, pero outro contestoulle.
-E por que non entras ti, eh?
Ti dixeches vostedes, nós entramos despois de que entres ti primeiro. -E outro díxolle: mm... bueno, entrarei, para que vexan que non son un medoso como vostedes-.
Cando entrou á casa, estaba totalmente escura, pero o raparigo viu un interruptor e axiña o encendeu, pero cando se acendeu a luz, viu como uns esqueletes e cadáveres horribles.
El fíxose o valente e subiu as escaleiras, pero cando estaba arriba viu o máis horrible, un pantasma cheo de sangue, o rapaz, o velo asustouse e púxose no borde das escaleiras pero de súpeto, o pantasma empuxouno polas escaleiras abaixo e morreu.
Os seus amigos escoitaron o golpe e entraron á casa para ver que pasara e viron ao seu amigo morto, eles co medo, marcharon correndo desa casa.
Un día, puxéronse a buscar o cadáver pero non o atoparon e din os turistas que pasan por alí que ven un pantasma dun mozo berrando.
TANIA GONZÁLEZ CARABEL (3º ESO)

UN SONO DE MAL GUSTO


O POZO DOS DESEXOS
Era unha tarde na que Marga e a súa filla Antía paseaban polo monte. De súpeto, atopáronse cun pozo dos desexos e Antía preguntoulle á súa nai se algunha vez pedira algún. Marga contestou que pedira dúas veces, unha era porque quería unha filla, e a outra, porque a súa filla estaba enferma e quería curala.
Seguidamente, Antía, preguntou se o seu pai pedira algo, e Marga atopouse nun apuro. Nunca lle contara toda a verdade á filla.
O que realmente acontecera, fora que o día que ela pedira pola súa enfermidade, e tirou a moeda, o pozo devolveulla, e do seu interior saíu unha voz que dicía que non era suficiente. Entón, non se lle ocorreu máis que tirar, a traizón, ó seu marido. O problema estaba en que a cativa pensaba que o seu pai estaba vivo, só que estaba traballando no estranxeiro, polo que pediu o seu desexo.
Nesa noite, algo tocou á porta da casa. Un estraño ser chamábaas, e finalmente entrou rompendo a ventá. Marga estaba asustada, ata que comprendeu que a súa filla, por pequena que fose, non era tonta, e sabendo que o seu pai estaba vivo querería coñecelo.
Andrea Lema Cotelo 4º ESO

Noite de meigas

Xoves 31 de outubro, salteime o curso de piscina para ir cear cos meus amigos, e de paso librarme de ver a bruxa da monitora.

Ás seis da tarde arranquei no meu sin-carné para Cundíns. A cea estivo moi ben, o único problema foi que que marchou a luz moitas veces e escoitabamos ruídos estraños, pero a música ambientao todo. Collín o coche a media noite e marchei para casa.

Volvendo no coche pasei de lado dun cemiterio e había moita xente entrando e saíndo, mesmo notei que un coche me seguía, mais pola costa abaixo de Rebordelo non estaba, o coche resultábame familiar pero non sabía ben quen era. Cheguei a casa e pechei rápido a porta, non había ninguén na casa e púxenme a ver a televisión, botaban un documental de xente á que lle entraban na casa, nese intre escoitei un coche fora que parecera pararse na porta, comecei a sentir que non estaba só, vaia noite de meigas, pensei; e xusto ao pensar isto miro para atrás e vexo á miña monitora da piscina, vestida de negro e cun sombreiro de pico, doume un vasoirazo na testa e caín desmaiado.

Despertei nun soto con tres bruxas remexendo nun caldeiro, algunha penso que é do centro, non sei se leredes isto pero escribino para pedir axuda, non sei se estarei vivo, pero si isto chega a vos, buscade por min!

Miguel Blanco Mouzo (4º ESO)

O ÚLTIMO SAMAÍN DE BLAS

Blas como cada samaín desde que tiña os 12 anos ía ir de festa polo samaín , sempre se disfrazaban todos xuntos e este ano ían ir de momias .
Era a tarde do 31 , que coincidía venres , ao saír de clase ían ir prepararse para a noite .
Xa eran as 23:00 e xa estaban todos xuntos para ir a discoteca , un novo garito que abría por primeira vez polo samaín .
Ao entrar no garito viron todo cuberto de leds e con boa música pero estaba baleiro , nunca mellor dito , non había unha alma , eles pensaron que non había nada debido a que era novo e non habería moita xente .
Ao rato de estar na discoteca as luces apagáronse e as portas pecháronse cando un corpo descaradamente asasinounos sen piedade ningunha .
Desde esa non se sabe máis de eles .
MANUEL NANTÓN (4º ESO)










segunda-feira, 2 de setembro de 2019

TURMA DE PORTUGUÊS

Aqui vos deixo o vídeo com os melhores momentos das aulas de Português. Foi um prazer partilhar estas aulas com vocês!!

terça-feira, 25 de junho de 2019

BOOKTRAILER O DIARIO VIOLETA DE CARLOTA, Tania González Carabel (2º ESO)

<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/eBzKEuoPSWI" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe>

BOOKTRAILER MEMORIA CONTRA O ALZHEIMER, Lara Amado (2º ESO)

<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/Mw0wCJswyHE" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe>

quarta-feira, 19 de junho de 2019

PROGRAMA DE RADIO LITERATURA E MÚSICA

Aquí publicamos o programa de Radio de Ondas Revoltas que realizou o alumnado participante no Club de Literatura e Música organizado polo Departamento de Lingua Galega. Aí van as recomendacións de lecturas musicais e música de Sara Caamaño, Mari Luz Martínez, Ana Nantón, María Paz, Sarai Pose, Sara Rivera, Lucía e Pedro Suárez Fariña e Nuria Vila.

https://www.ivoox.com/s_p2_724834_1.html