Poesía galega entre 1936 e 1976

5. A poesía galega entre 1936 e 1976

View more PowerPoint from Lourenzo Alvarez Ruiz

Unha lembranza de Carlos Casares

Chamádeme Simbad de Francisco Castro

Esta é a historia dun rapaz de 10 anos,chamado Paulo. Paulo vive cos seus pais e mais co seu avó. O seu avó está enfermo de alzhémeir e hai veces que non recoñece á súa familia. O seu pai é un home moi traballador que sempre está pendente do teléfono móbil e non lle presta atención á súa familia. Paulo sempre está a xogar co seu avó a que el é Simbad e o seu avó é o capitán dos sete mares. Todo ía coma sempre ata que un domingo pola mañá se espertan e o seu avó non está na casa. Despois de varios meses o seu avó aínda non aparecera polo cal a policía renunciou súa á busqueda. Pero un día Paulo recibe unha carta do seu avó que contiña unha chave pequeniña e lle dicía que el se atopaba na taberna do pirata.Cando lle pregunta aos seus pais pola taberna eles non lle contestan e póñense moi nerviosos polo cal Paulo decide facer a búsqueda pola súa conta. Decidiu empezar por buscar no cuarto do avó e alí atoupou,detrás dun libro de Simbad ,fotos do seu avó e mais algunhas cartas referidas Bernardino, o irmán do seu avó.Tamén atopou unha tarxeta coa dirección da taberna do pirata.Entón el decide ir buscar ao seu avó. Cando chega a taberna atópase co seu avó e pouco despois chegan os seus pais e foi alí onde o seu avó lle explicou que fuxira da casa porque o querían internar nunha residencia para persoas maiores e el non podía soportar a idea de vivir lonxe do seu neto Paulo. Ó final deciden que o avó pasara o día nun Centro de Día e pola noite volvería a casa para estar co seu neto.

Amdrea Mourelle Blanco (3º A)

"As mazás casamenteiras", unha curtametraxe sobre un conto de Séchu Sende

O venres 24 de febreiro, no 175 aniversario do nacemento de Rosalía de Castro, estrearon en Espazo Cinema As mazás casamenteiras, última produción cinematográfica de Édelingua, a produtora de audiovisuais do Equipo de Dinamización da Lingua Galega do IES O Mosteirón de Sada.

A curtametraxe está baseada nun texto de Séchu Sende. Está protagonizada por Alejandra e Miguel, de primeiro de ESO, e por Anna e Lucía, de 4º de ESO. Javier González Garrido (Genetic films), de 2º de Bacharelato, gravou, dirixiu e montou este filme no que a casualidade e o feito de valorar a esencia das cousas e non a súa aparencia provocan o encontro de dúas persoas moi especiais, un mozo e unha moza moi tenros, amantes da lectura e tamén das mazás do país, as máis saborosas, aínda que non teñan boa "pinta".



Xa que estades a ler Made in Galiza, os alumnos de 4º podedes ver aquí outra curtametraxe baseada nun relato deste libro:

CERTAME DE POESÍA SOBRE OS FAROS DA COSTA DA MORTE

O Seminario de Estudos Comarcais da Costa da Morte (SEMESCOM) convoca o “Certame de Poesía sobre os Faros da Costa da Morte” para poñer en valor a riqueza paisaxística e turística que teñen estes sinais luminosos da nosa costa, e máis concretamente da Costa da Morte, é dicir aquela que abrangue dende as illas Sisargas ata o Monte Louro. A razón da escolla dun certame de poesía é a de continuar o labor de grandes escritores galegos que se viron inspirados nestes senlleiros edificios, como foi o caso de Gonzalo López Abente, Xervasio Paz Lestón, Antón Zapata García ou Miro Villar.
A realización deste certame ten lugar grazas ao Proxecto Singular “Percorrendo Vieiros da Costa da Morte” aprobado pola Deputación da Coruña.

As bases polas que se rexerá o Certame son as seguintes:

1. Establécense tres categorías: na primeira poderán participar os nenos e nenas que teñan ata 12 anos; a segunda vai dirixida a rapaces de entre 13 e 16 anos; e a terceira a todos aqueles autores maiores de 16 anos. A idade contémplase con data de 1 de xaneiro de 2011.
2. Os traballos presentados deberán ser orixinais e inéditos, escritos en lingua galega, e terán como temática os Faros da Costa da Morte (das Sisargas ao Monte Louro). Cada persoa poderá presentar os traballos que quixer.
3. Non é requisito imprescindible que cada traballo conste dun único poema, mais si que teñan no seu conxunto unha relación. Non hai límite na súa extensión (malia todo, recoméndase que non supere os 200 versos).
4. O SEMESCOM establece para este Certame tres premios en cada categoría, coa seguinte dotación económica: a) Para a 1ª categoría, un vale para mercar libros ou xogos cuxo importe é distribuído do seguinte xeito: 1º premio: 75 euros; 2º premio: 50 euros; 3º premio: 25 euros. b) Para a 2ª categoría, un vale para mercar libros ou xogos cuxo importe é distibuído do seguinte xeito:1º premio: 100 euros, 2º premio 75 euros e 3º premio 50 euros c) Para a 3ª categoría establécense as seguintes cantidades: 1º premio: 500 euros; 2º premio: 350 euros; 3º premio: 200 euros.
5. Os traballos enviaranse ao seguinte enderezo: Seminario de Estudos Comarcais, Rúa Vilar,12 2º esq. 15.129 VIMIANZO. De cada traballo entregaranse 3 (tres) copias mecanografadas, escritas por unha soa cara, e grampadas ou encadernadas. Deberanse presentar nun sobre sen remitente indicando: PARA O “CERTAME DE POESÍA SOBRE OS FAROS DA COSTA DA MORTE” e a categoría na que participa. Dentro, acompañando o traballo, debe figurar un sobre pechado no que conste: no exterior, o lema do autor (que figurará tamén na primeira folla do traballo); e no interior, o nome e apelidos do autor, o NIF, o enderezo, o número de teléfono e o correo electrónico.
6. O prazo de admisión de orixinais rematará o 30 de decembro de 2011.
7. O xurado estará composto por tres membros: Presidirao o presidente do SEMESCOM, ou persoa na que delegue, e dúas persoas máis de recoñecido presitixio no ámbito literario. A súa composición farase pública unha vez se peche o prazo de entrega dos orixinais.
8. Se o xurado estima que a calidade dos traballos así o require, pode declarar desertos un, dous ou os tres premios en calquera das categorías.
9. As deliberacións do xurado son secretas e delas estenderase acta correspondente. O xurado fará público o resultado a través dos medios de comunicación no día no que se falle o premio. Tamén se lles comunicará aos gañadores, quen se comprometerán a acudir a recibir o premio.
10. A concesión do premio non supoñerá a perda dos dereitos do autor do traballo. Non obstante, o SEMESCOM resérvase o dereito a publicar os traballos premiados.
11. Calquera incidencia non prevista nestas bases será resolta polo xurado.
12. O feito de participar supón a aceptación destas bases.

Uxío Novoneyra

Para que coñezades a vida de Uxío Novoneyra e as imaxes da paisaxe courelá á que dedicou boa parte dos seus poemas, podedes ver a seguinte presentación.

UxíO Novoneyra

View more presentations from guestdd26f0e

Nova mensaxe por Laura García Devesa

“Querido tío Carlos:
Canto me alegro de que xa vaian chegar as vacacións de Nadal. Conto os días que quedan –quedan 3 días-. Pero o tempo non dá pasado, non vexo o momento de volver a verte. Teño tantas cousas que contarche! E unha gran sorpresa para ti! Ademais, por suposto, do teu regalo.
Por certo, os exames saíronme moi ben: non baixo do oito nas medias. Pero todo isto con suor e bágoas, porque o que dixo que 4º era repaso pois... Eu creo que saíu da escola en terceiro! Mira ata onde chega a cousa que son a única que aprobou todo! Mamá dixo que se as notas ían ben me daba 20€. Non é moito pero con iso xa teño dabondo para mercar a 3DS, jaja!!
Ah! E perdóame por deixarte a medias onte cando estabamos falando, pero o ordenador está bastante cascado xa e colgouse. Quixen mandarche unha mensaxe ao móbil ou chamarte, pero xa sabes que mamá non me deixa por iso de que ao ser internacional sae tan caro... E aínda non me explicaches por que tiveches que volver a Galicia tan de repente! Entendo iso da morriña e que as cabras tiran ao monte pero... BÓTOTE MOITO DE MENOS. Xa levamos sen vernos desde setembro, e eu que estaba acostumada a verte tódolos días!
E falando de non ver á xente: papá aínda non volveu. A el tamén o boto de menos, pero só levo sen velo tres semanas, non tres meses! E mamá está rara ultimamente, cando lle pregunto que lle pasa dime que nada. Ao mellor tamén vos pon en falta, ou tamén lle está afectando a morriña, quen sabe!
Mamá pídeme que che avise que papá non vai vir connosco, pero iso xa o supoñerías antes, cando che dixen que non volvera.
Eu estou desexando ir. Quero ir para verte e falar contigo, pero tamén para volver ver Galicia. Catro anos sen vela... Xa case nin a acordo! Antes tíñate a ti, que non parabas de falarme da casa e das túas trasnadas de cando eras novo. Aínda que diso non fai tanto! Só me levas dez anos (e medio) e xa falas coma un vello que recorda a xuventude coma un tesouro perdido. Que só tes 26 anos!!!
E sabes que? Xa lin os novos de Patrick Rothfuss e de Carlos Ruiz Zafón: ‘El Temor De Un Hombre Sabio’ e ‘El Prisionero Del Cielo’. Creo que esta vez che gañei! Se non os tes, eu vounos levar e non me importa deixarchos (xa sei que prefires as edicións en galego, pero desde aquí éme imposible). E, se podes, encárgame un par de libros de poesía galega nunha libraría da zona (os que ti queiras, sempre me gustan). GRAZAS!
Antes de que se me esqueza: sorte na entrevista de hoxe! Espero que leas isto antes de saír, pero coñecéndote seguramente saias dúas horas antes do necesario... Xa me contarás que tal che foi!
Teño que deixar de escribir, que xa logo me comeza a clase. Espero verte pronto e poder contarche un lote de cousas que non me gusta escribir por correo.
Desesperadamente, túa sobriña
SABELA ”


Carlos leu e releu o correo que lle chegara ao ordenador aquela mañá. Tal e como Sabela sospeitara, saíra da casa antes de ler aquela mensaxe, que databa das 9:12. Se o tivera lido antes, agora podería seguir sen traballo, pois non tería sido capaz de traizoar á súa sobriña tras ler as súas palabras.
Pero pronto deixou de pensar niso. Súa irmá, Beatriz, comentáralle o do seu home, e a el preocupáballe que Sabela seguise sen saber nada... Pero el non era quen para decidir sobre iso.
Notábase que Sabela intentara chamar a intención sobre a sorpresa que gardaba para seu tío, pero era o último no que el pensaba mentres preparaba os papeis para o seu primeiro día de traballo. Intentou esquecer o negativo. Ao día seguinte iría a encargarlle os libros para Sabela ao saír do traballo. Ademais, polo menos, xa sabía que regalarlle a Sabela!

Moi lonxe, a dous mil quilómetros de alí, unha muller chora mentres nas súas mans sostén unha foto que retrata a unha feliz parella cunha nena pequena no colo del. Ao sentir unha porta abrirse seca as bágoas e garda a foto. A nena de antes entra, xa feita unha moza. A muller adícalle un sorriso conciliador mentres a rapaza a mira con cara de estrañeza.

Laura García Devesa (4º ESO)