martes, 2 de maio de 2017

Recensión de A rula de Bakunin de Riveiro Coello por Marcos Blanco Mouzo (4º ESO)



Este libro conta a historia dun vello,Camilo, que anda a buscar polo diario de seu avó. Para isto emprega fashbacks para facer referencia á vida do propio Camilo cando era máis novo e pelexaba en contra do falanxismo, e a historia de seu avó,Estevo, dende que nace ata que morre pasando polos puntos máis clave da súa vida como por exemplo a identificación co movemento anarquista, a súa estancia no cárcere ou a súa saída. Ao final o libro teno un compañeiro seu anarquista e o día que llo ía devolver vanse de copas eles dous e outro home da súa quinta pero franquista, ao final o último deles pégalle un tiro ao anarquista, e o único que non acaba morto ou no cárcere é Camilo. Ao mesmo tempo Lázaro, o neto cego de Camilo, vaise operar a Barcelona para recobrar a vista e o primeiro que ve ao chegar a Galicia é ao seu avó desolado pola terrible desgraza.


Personaxes:

Estevo : É o primeiro anarquista da familia, milita en varias asociacións ata a chegada do golpe de estado de Primo. É encarceado e consegue saír, é un gran exemplo a seguir para o seu neto.

Camilo : É a continuación anarquista da familia, xa que seu pai non se quería meter en política, tamén está en numerosas asociacións anarquistas e participa en varias folgas, cando estala a guerra civil vaise ao monte, ten unha filla con Rosalía, que non verán ningún dos dous ata que esta vaia visitalos a Sudamérica a onde emigraron para fuxir da guerra.

Lázaro: É o neto cego de Camilo, vai ser operado en Barcelona, tras a operación a primeira imaxe de seu avó non é moi agradable.

Opinión persoal:

Está moi ben é un libro que engancha, ainda que o final é un pouco duro para min, prefiro os finais felices de Disney.

domingo, 26 de marzo de 2017

Noite de voraces sombras de Agustín Fernández Paz, por Ana Nantón (3º ESO)

Sara é un moza de dezaseis anos que narra o que acontece durante as vacacións de verán na casa da avoa, Sara aloxase na habitación do seu tío Moncho. Na habitación do tío Moncho a avoa de Sara non quería que ninguén entrase nesa habitación, nin que tocasen nada. No cuarto que ocupaba Sara sentía a presenza dun fantasmal. Pasan os días ata que unha noite vai mirar se hai alguen escondido no armario e foi cando descubre un dobre fondo donde ten o armario, Sara alí encontra unha carpeta con cartas que recibiu o seu tío Moncho da súa noiva, é tamén encontra un diario que conta o que lle ocurre na presión e posteriormente nun campo de refuxiados, onde conta que hai un cementerio. Sara unha vez lidas todas as cartas e o diario avisa ao seu pai e Cristina levaa a illa San Simón a donde está o cementerio. Cando chegron ao cementerio, Sara non sabía o que se agochaba alí, nin o que ivan atopar. Sara empezou a cavar pero non encontrou nada entonces mirou para un lado é había un muro que tiña o cementerio, e agochado nun burato entre duas pedras encontrou unha caixa donde estaba escondido un anel de ouro que poñía o seu nome.

Resistencia de Rosa Aneiros, Laura Souto Mouzo (4º A ESO)

Dinís é un rapaz de San Pedro de Moel, que traballa na fábrica de vidro. Un día, coñeceu a Filipa, unha rapaciña nova neta dunha señora do lugar, namóranse e fanse mozos. Pasan uns anos de mozos as escondidas, xa que o pai da rapaza, chamado Rui González, non o pode saber xa que lle prohibiría a Filipa estar con ese rapaz. So o saben a nai de Dinís e a avoa de Filipa. Comezaron os tempos de guerra e Dinís foi recrutado para ir a Mozambique, comunícanse mediante cartas que sempre van dirixidas a casa de dona Leonor. Aló, coñece a Miguel da Silva e fanse amigos. Ao cabo dun tempo regresa para Portugal, e de alí a pouco organizan unha revolta na fábrica de vidro e Dinís, xunto con outro compañeiro son encarcelados na cárcere de Peniche. Filipa un día decide ir visitar a Dinís ao cárcere, pero aínda non pode recibir e Filipa é fichada no rexistro civil. Para que Filipa non teña problemas o pai decide marchar para o Brasil. Despois de cinco anos no cárcere, Dinís sae en liberdade debido a Revolución dos cravos.


Comparación:
Comparada coa película Capitanes de Abril, tanto a película como o libro están ambientados na guerra de Portugal e na revolución dos cravos que ocurreu en abril.
Gustoume porque é un ambientado na dictadura e de como a tiveron que pasar as persoas que a viviron, ademais conta unha historia de amor que non é das como as que se contan sempre nos libros.

luns, 20 de marzo de 2017

O corazón de xúpiter de Ledicia Costas, Juan Varela Collazo (2º ESO)


Un día unha rapaza que se chamaba Isla que por un problema tivo que cambiar de casa e tamén tivo que cambiar de instituto. No instituto encóntrase con persoas que lle dan moitos problemas cos alumnos do centro , e encontrouse cun rapaz chamado Carballo que tamén lle dan problemas, logo encontrase con Mar, unha rapaza que os axudaba moito, Isla e Mar acábanse convertendo en mellores amigas. Isla estaba usando as redes sociais cando coñece a un rapaz, seguiron falando e Isla acábase namorando del. Anxo tamén se namora de Isla, Isla díxolle que quere coñecer a verdadeira identidade de Anxo. Dixeron de coñecerse o 24 de Xuño, pero cando chegou esa data Isla descobre que Xúpiter é un home de cincuenta anos. Isla asustouse e intentou fuxir, pero Xúpiter dálle un golpe, Isla cae no chan inconsciente e Anxo tíraa a Isla o mar. Por desgraza Isla non pudo sobrevivir.

Nun lugar chamado guerra de Jordi Sierra i Fabra, Álex Urquiza (3º ESO)



Nesta obra contase a historia de Nestor, un periodista de 24 anos con gran desexo para ser escritor, un día o xefe o estaba esperando para darlle unha noticia e o manda de corresponsal e fotógrafo a unha guerra desadata en Tudzbestan. A o día seguinte viaxa a aquel lugar e ao chegar conoce a un compañeiro Alemán que estuvo en varias guerras e o axudou a ir ao hotel. Nese hotel conoce a un neno chamado Milo de 12 anos de edad, un neno moi maduro para ter esa edad, sabe falar español e convertirase no guía de Nestor pero a cambio ten que darlle comida a os seus familiares. Co tempo Nestor colle cariño a Milo, collen unha amistad moi boa a pesar da sua diferencia de edad entre eles. Nestor entrevista a unha serie de personas que eran parientes de Milo pero él non o sabia e conta o que pasa na guerra. A final da novela o autor conta que todo é ficticio, o idioma que fala Milo, o país, todo pero o único certo é que existe unha realidade da guerra mundial.
Paréceme unha novela moi triste porque as persoas non están concenciadas o que pasa ali fora, soamente miran a televisión e non ven nada mais. Recomendo un documental chamado Zeitgeist que pensó que todo o mundo debería velo. Documental:
https://www.youtube.com/watch?v=TD5PjEvWjqU&t








 

Rebeldes de Susan E. Hinton, Álex García Rellán (2 ESO)

Este libro trata da historia dun rapaz que quedou orfo e vive con seus irmáns, Darry e Sodapop. Estes teñen unha panda con outros catro rapaces, Jhony, Dallas e Two-bitt, cos cales viven numerosas aventuras.
Esta panda vive no East Side e fanse chamar Greasers, e por outra parte tamén estan os Socs que son os seus inimigos do West Side, mozos con cartos e con coches de marcas que visten ben e gustalles meterse cos mozos do East Side.
Un día no cine Jhony e Ponyboy encontraron a dúas rapazas Socs que tiñan mozos Socs, esas dúas rapazas chamábanse Marcia e Cherry, os mozos de Marcia e de Cherry ao salir do cine foronas recoller e encontraron aos dous rapaces falando con elas e empezáronos a perseguir.
Pola noite os Socs encontraron a Jhony e a Ponyboy e intentaronlle dar unha malleira pero Jhony levaba unha faca de seis dedas e matou a Bob un rapaz dos Socs.
Tiveron que fuxir para que non os relacionaran co asasinato para unha igrexa na cal estaban fumando e lle prenderon lume sen querer. Uns nenos que andaban cerca entraron na igrexia e Jhony e Ponyboy rescataroronos pero eles saliron feridos, ao final Jhony acaba morrendo debido a que rompeu a colunma vertebral, ese mismo día houbo unha pelexa entre Socs e Greasers na cal gañaron os Greasers. Dalí a un anaco veu a policía ao lugar da pelexa e Dallas morreu disparado por ela.


A aventura de Said, Daniel Mouzo (2º ESO)


Esta aventura comeza cun mozo marroquí chamado Saíd que quería saír da pobreza e decide emigrar a España, tivo que ir en barca, supoñía que os ía deixar en España, en cambio deixouno no medio do mar coa idea de que nadasen, ata a costa, a mañá seguinte Saíd atopouse só no barco e quixo dirixirse a costa pero non sabía como encender o motor. Mentras durmía Saíd escoitou un ruído constante: Era un barco pero ía cara el se chocaba contra el ía afundirse e non sabía nadar. Saíd empezou a berrar pero ninguén o escoitou pero o barco xirou raspando e Saíd caeu pola borda golpeándose a cabeza. Cando Saíd recobrou o sentido atopouse noutro barco que lle axudo a ir á costa. Unha vez chegado a España foi ao mercado e viu que se acercaba a policía escondeuse nunha casa e María axudouno a escapar. Logo María presentoulle Carl que o acolleu e levouno a Barcelona onde coñeceu a Hussein, este axudouno a conseguir traballo. Hasan e Admed deixáronlle entar a súa banda e el aceptou. Cando ían pola rúa empezarlles a perseguir cos skins que querían pegarlle por ser marroquís empezaron a correr pero alcanzaron a Admed que lle pegaron ata que case o deixan morto, foi aí onde Ana parou o taxista para poder axudalos aos dous. Lograron salvarse dos skins e foron para o hospital. Said e Ana foron para o apartamento de Hasan que estaba borracho e empezou a molestar a Ana e empezaron a pelexar. Ana denunciou aos skins e tivo que indentificalos e inditificou aos dous estes dous emepezarona a amenazar para que retirase a denuncia a abogada de SOS doulle protección a Ana. Cando Said se entenrou pediulle a Hussein que protexera a Ana. Ana foi á universidade e viu ao skins e comenzou a correr entre os coches, Hussein apuñalou a un skins provocándolle case a morte. Dous dos skins foron para a cárcere e mandaron a Said para Marruecos, Saíd na volta ía pensando no duro que era a emigración.